Spring naar de inhoud 
Bron www.demorgen.be
Een groep geëngageerde stemmen hekelt het uitblijven van maatregelen door de federale regering tegen Israël. ‘Treuzelen is een vorm van medewerking. Die verantwoordelijkheid kan de Belgische regering niet blijven ontlopen.’
Onder druk van aanhoudend massaal volksprotest bereikte de federale regering begin september 2025 een politiek akkoord over Gaza en de Westelijke Jordaanoever. De Arizona-coalitie bleek eindelijk bereid maatregelen te nemen tegen de genocide in Gaza en de gewelddadige kolonisatie van de Palestijnse gebieden. Hoewel het voorgestelde pakket aan maatregelen nogal mager uitviel, heerste toch het gevoel dat er na maanden van tergende passiviteit en holle verklaringen eindelijk stappen werden gezet om met sancties te reageren op de Israëlische straffeloosheid en zware mensenrechtenschendingen.
Groot is onze ontgoocheling om vijf maanden later te moeten vaststellen dat er op dat vlak amper vooruitgang is geboekt. Het is nog steeds wachten op de uitvoering van de meest essentiële maatregelen, namelijk een invoerverbod op producten uit de illegale Israëlische nederzettingen en sancties tegen gewelddadige kolonisten en ministers. In tegenstelling tot de vlotte invoering van sancties in andere dossiers, kunnen we ons niet van de indruk ontdoen dat de beleidsverantwoordelijken hun verantwoordelijkheid ontlopen door terug te grijpen naar drogredenen om politieke onwil te maskeren.
Dat treuzelen is geen detail, maar blijkbaar een politieke keuze met concrete gevolgen. Op het terrein gaat het geweld onverminderd door. Sinds het ‘staakt-het-vuren’ vier maanden geleden van kracht ging, vielen er al meer dan 540 dodelijke slachtoffers door Israëlisch vuur, onder wie opnieuw veel kinderen. Palestijnse burgers leven nog steeds onder bezettingsgeweld, militaire repressie en collectieve bestraffing. De Israëlische regering die dit beleid aanstuurt, wordt geleid door een premier tegen wie al meer dan een jaar een internationaal arrestatiebevel loopt.
Door het uitblijven van zichtbare escalaties in het nieuws en door diplomatieke taal die de schijn wekt van “de-escalatie”, ontstaat de perceptie dat de situatie is gestabiliseerd en het ergste achter de rug is. Dat staat haaks op de realiteit. Wat vandaag doorgaat als staakt-het-vuren, is in werkelijkheid het verderzetten van een gewelddadige status quo.
Daar komt een ander fundamenteel punt bij. In juli 2024 stelde het Internationaal Gerechtshof dat de Israëlische bezetting onwettig is en dat staten geen enkele vorm van medewerking mogen verlenen aan het bestendigen ervan. Dat oordeel legt niet alleen morele, maar ook duidelijke juridische verplichtingen op. Neutraliteit is hier geen optie. Passiviteit evenmin. Wie economische, militaire, diplomatieke of politieke relaties onderhoudt zonder concrete voorwaarden, draagt bij aan de instandhouding van een illegale situatie.
België kan zich bijgevolg niet blijven verschuilen achter Europese traagheid of diplomatieke voorzichtigheid. Als staat die het internationaal recht zegt te verdedigen, als gastland van belangrijke internationale instellingen, en als regering die zelf een akkoord heeft goedgekeurd, rust op ons land een morele, politieke en juridische plicht om krachtdadig te handelen. Dat begint met het uitvoeren van de afgesproken maatregelen uit 2025, hoe beperkt die ook zijn. Alles minder ondergraaft de eigen geloofwaardigheid.
Dat dit geen wereldvreemde eis is, maar breed gedragen, blijkt uit de twaalf nationale manifestaties en de talrijke acties en evenementen in vele steden en gemeenten. Sommige zijn nog steeds wekelijks in volle actie (Antwerpen, Brussel, Oostende, …). De straffeloosheid en selectieve verontwaardiging ondermijnen het internationaal recht. Een regering die deze signalen negeert, maakt zich niet alleen schuldig aan politieke inertie, maar ook aan moreel en juridisch falen.
Treuzelen is een vorm van medewerking. Die verantwoordelijkheid kan de Belgische regering niet blijven ontlopen. Daarom roepen we de regering op: handel!
Bij de eerste ondertekenaars, op uitnodiging van SOS Gaza: Tom Lanoye, Brigitte Herremans, Ludo De Brabander, Ann Vermorgen, Pascal Debruyne, Koen De Graeve, Els Dottermans, Gert Van Hecken, Hind Eljadid, Geert Van Rampelberg, Dimitri Van Den Meerssche, Hans Claus, Alain Platel, Reginald Moreels, Saskia de Coster, Katrien De Ruysscher, Daan Stuyven, Hendrik Vos, Veerle Baetens, Patrick Deboosere, Johan Depoortere, Bert Engelaar.
