Spring naar de inhoud 
Na bijna vier maanden staakt-het-vuren in Gaza is de Israëlische vernieling er niet stilgevallen. Op verschillende plekken sloopte het leger zelfs buiten het gebied dat het officieel controleert.
7 januari 2026 om 23:59 Bron www.destandaard.be
De oorlog is nooit echt gestopt in Gaza. Bijna dagelijks voert het Israëlische leger dodelijke bombardementen en beschietingen uit tegen de Palestijnen, die vaak in enorme tentenkampen bij elkaar leven. Met de ‘Gele Lijn’ bewaken de Israëli’s een grens die hen toestaat meer dan de helft van de Gazastrook militair bezet te houden. Daarachter bleef het Israëlische leger gebouwen slopen, ondanks het bestand dat op papier een einde maakte aan de oorlog. Soms steken de Israëli’s zelfs de Gele Lijn over met hun sloopmateriaal en bomauto’s, die hele gebouwen in één klap wegvegen.
De Israëli’s zetten hun sloopoperaties voort in gebieden waaruit ze zich volgens het akkoord met Hamas in een latere fase van het bestand zouden moeten terugtrekken. Dat houdt grootschalige vernieling niet tegen. Bijna dagelijks komen berichten uit Gaza over explosies in het gebied dat Israël bezet houdt. Satellietbeelden laten toe om de situatie van vandaag te vergelijken met die net na de start van het bestand. Zo blijkt dat enkele verwoeste wijken ten zuidoosten van de stad Khan Younis nog rechtstonden op 14 oktober, toen het staakt-het-vuren al van kracht was.
Beelden die de Israëlische openbare omroep Kan eind december maakte in Noord-Gaza, tonen dat daar soortgelijke praktijken plaatsvinden. Het leger heeft sinds het bestand een basis gebouwd in de buurt van het Indonesische Ziekenhuis. Dat gebouw hadden de Israëli’s al meerdere keren aangevallen en is al meer dan een halfjaar buiten gebruik. Nu is het ziekenhuis zowat het enige gebouw dat nog rechtstaat in een zee van verpulverd beton. Bijna de hele dichtbevolkte wijk rond het achthoekige ziekenhuisgebouw is tegen de vlakte gewerkt. Uit satellietfoto’s blijkt dat een deel van de vernieling is aangericht na het staakt-het-vuren.
Eenzelfde scenario ontvouwde zich in grote delen van Gaza-Stad, zoals de buitenwijk Shuja’iyya, in het oosten van de stad. Daar toonden de Israëlische slopers zich nog ijveriger. Een deel van het gebied dat zij daar in puin legden, ligt niet aan de Israëlische zijde van de Gele Lijn, maar aan de Palestijnse. Het gaat om honderden woningen. Die hebben dus wel de Israëlische bombardementen overleefd, maar niet het staakt-het-vuren. Als reden voor hun sloopacties stellen de Israëli’s dat in de gebouwen boobytraps waren aangebracht, of dat het om “terreurinfrastructuur” ging. Voor geen van beide beweringen zijn er heldere bewijzen.
Waar in het Palestijnse deel de vernielingen vooral te wijten zijn aan Israëlische luchtbombardementen, heeft het leger in ‘zijn’ deel van Gaza de ruimte voor grootschaligere afbraakoperaties. Het zet bulldozers in en explosieven, die soldaten in gebouwen plaatsen.
Stukgereten rupsbanden
Vlak voor het staakt-het-vuren op 10 oktober inging, had het Israëlische leger een nieuw middel gevonden om snel gebouwen met de grond gelijk te maken: bomauto’s. Dat bleek uit onderzoek van persbureau Reuters. De Israëli’s stouwden afgedankte pantservoertuigen (APC’s) vol met explosieven, reden die een gebouw binnen, en brachten ze tot ontploffing. Huizen en flatgebouwen stortten als kaartenhuisjes in elkaar. Wanneer de Palestijnen die er woonden naar huis terugkeerden, troffen ze alleen puin en stukgereten rupsbanden aan.
De Gele Lijn blijkt op meerdere manieren een flexibel fenomeen. De Franse krant Libération identificeerde verschillende plekken, vooral in Khan Younis en Gaza-Stad, waar de vooruitgeschoven Israëlische betonblokken extra Palestijns gebied afknaagden. Op die manier zou Israël goed 10 vierkante kilometer meer inpalmen van Gaza dan het op zijn eigen kaart aangeeft – 3 procent van het totale gebied.
Zo verschenen begin december gele blokken voor de deur van een school in Khan Younis, die toen diende als een schuilplaats voor ontheemde gezinnen. De school lag ongeveer 400 meter verwijderd van de Gele Lijn. Ook in Shuja’iyya, in de buurt van de gesloopte gebieden, snijdt de Gele Lijn zo’n 200 meter uit het Palestijnse gebied. Eenzelfde verhaal aan het Indonesische Ziekenhuis, waar heel wat gele betonblokken een paar honderd meter dieper staan dan eigenlijk mag.
Bovendien lijkt het ‘Palestijnse deel’ van Gaza in de buurt van het ziekenhuis enkele honderden meters kleiner dan op papier is vastgelegd. De tentenkampen waarin honderdduizenden Palestijnen vandaag wonen, beginnen duidelijk verder dan de officiële locatie van de lijn – die overigens lang niet overal zichtbaar aangeduid is.
Een verklaring is dat de Gele Lijn een dodelijke grens vormt. Israëlische soldaten schieten om te doden op iedere Palestijn die ze oversteekt. Zo doodden ze eind november nog twee jonge kinderen die hout gingen sprokkelen. De uitleg was dezelfde als bij elke beschieting van Palestijnen aan de Gele Lijn: de jongens waren “verdachten” die een “onmiddellijk gevaar” vormden.LEES OOKLerares Farida al-Ghoul zat uren vast onder het puin in Gaza. Nu houdt ze er schooltjes draaiende: “Eén les kan een kind veranderen”LEES OOKIsraël schoot twee “verdachten” neer in Gaza. Ze bleken jongens van 9 en 10 jaar oud
