Ik voel me beschaamd. Ik heb niet weggekeken, maar heb me ook niet gerealiseerd dat de wereld waarin ik leef kennelijk niet langer mede wordt beheerst door internationale instellingen en internationaal recht.
En nu kijk ik naar wat er echt gebeurt. Palestijnse mensen worden door militairen van het Israelische leger gedood door bombardementen op civiele gebouwen, waaronder alle ziekenhuizen in Gaza, en zelfs door aanvallen op burgers die zich melden op een viertal punten waarop voedsel wordt uitgereikt. Burgers die in koelen bloede worden doodgeschoten. Ze worden gewoon vermoord. En wanneer er inmiddels tienduizenden onschuldige burgers om het leven zijn gebracht wordt en vanuit de westerse wereld vooral het probleem opgeroepen of we dit genocide kunnen noemen.
Aan onze regering en onze parlementsleden kan ik alleen vragen of het niet meer dan voldoende is om dit geweld op morele gronden te verwerpen en van de sterkste partij, Israel, te eisen om deze gruwel te stoppen en deze eis met alle mogelijke maatregelen af te dwingen.
Ik wil niet langer zwijgen, ik eis dat onze politieke vertegenwoordigers alles in het werk stellen om deze moorden te stoppen, want wie zwijgt stemt toe en dat is misschien nog erger dan medeplichtig zijn.


