Het is natuurlijk jammer en onmenselijk dat er
Zo’n dingen gebeuren
We onderzoeken het grondig
Geef ons nog even
zo jammer ook dat we
met handen en voeten gebonden zijn
we kunnen niet zomaar ingrijpen
dat gaat nu eenmaal niet het is niet zo simpel
Denk niet dat we er niet om geven
We wikken en wegen, woorden en kogels
Het zal ooit moeten ophouden geef ons even
Even niet scherpstellen
Niets doen
Dan wordt het een vlek
En voor we het weten zijn ze
verdwenen
Getekend
Mijn regering
ps
(In onze nachtmerries:
de kinderen die ooit op straten
Verstoppertje speelden
en riepen dat ze tot tien gingen tellen
Die komen ons zoeken)




