Artsen leren over het menselijk lichaam in delen. De anatomie, de fysiologie, elk orgaanstelsel apart. Uiteindelijk bekijkt men het lichaam in z’n geheel, hoe elk deel haar steentje bijdraagt aan het leven dat wij veroorloofd zijn te ervaren.
De mechanismes van het leven zijn enorm vatbaar aan invloeden van buitenaf. Hoeveel daglicht dat onze huid ziet. Hoeveel rustige slaap onze hoofden ervaren. Hoeveel water en voedsel onze bijna onophoudelijke motor nodig heeft.
Aan de hand van de zionistische misdadigers worden Palestijnse lichamen en hun mechanismes van leven op alle mogelijke manieren verwoest. In plaats van eten en water worden kogels in onze magen geschoten. In plaats van de rust van de nacht, doorbroken enkel door de athan, dringt het geluid van de spionerende drones van het verenigd koninkrijk der zionisten diep onze nachtmerries binnen. In plaats van de zachte zon op onze huid, voelen we de schilfers van schurft en bed maden diep in onze Dermis.
Ons land, een verlengde van onze lichamen, wordt vergiftigd en vergaat van de dorst. Onze rijkdommen weggepompt naar Europa, onze eet waren uit onze monden gerukt, ons water, dat voordien onophoudelijk van Tiberias naar de dode zee liep, onze gronden vruchtbaar maakte, waar de allerheiligste Palestijn in gedoopt werd, ligt nu in zwembaden van nederzetters en terroristen.
In het Arabisch noemen wij martelaren shuhada’a, oftewel getuige. De heldhaftige Palestijnse artsen, verpleegkundigen, farmaceuten, paramedici, ambulanciers zijn allen getuigen van de meedogenloze genocide die ons volk in Palestina doorstaat.
J’accuse de Belgische overheid van deelname en medeplichtigheid aan genocide. De duizenden gezondheidszorg werkers zien het bloed aan uw handen, die u in elkaar wrijft in een vals gebaar van machteloosheid.
Terwijl zij naar hun handboeien gemaakt van lucht wijzen, is het aan ons om onze eigen loden kettingen af te slaan. De systemen die baten van ons bloed zullen onder het gewicht van onze goude harten verkruimelen.
حطم قيدك، اجعل لحمك جسر العوده.
Van ons bloed en vlees zal de brug van terugkeer ontstaan. En wij zullen onder de olijfbomen eindelijk kunnen rusten.
Ik schaar mij achter de aanklacht tegen de
Belgische overheid, het is onze verantwoordelijkheid om alles te doen.




