Ga naar de inhoud 
Een gedicht dat ik in 2010 schreef als dorpsdichter van Overpelt. Vandaag helaas nog relevanter dan destijds…
Het getto van Gaza
De goden zijn al lang naar huis.
Hier hangt alleen een mens aan ’t kruis,
verjaagd, geplaagd en daarna opgesloten.
Met zicht op zee. Dat wel.
De inwoners van deze hel
zien zee en lucht versmelten
in elkanders blauw
dat Gaza grauw omhelst.
Slecht gemikt
gooit David vandaag
en Goliath gooit
fosfor, bommen
en regeert
met leugens over Gaza
dat krepeert.
Oog om kind,
tand om land .
Een bijbels verhaal
zonder romantiek
.
Disproportioneel geweld
is de moderne semantiek.
Gewoon een ander woord voor volkerenmoord.
Nazionisme komt de haat, verderf, de dood.
En heel de wereld zwijgt vermoord
net zoals toen
de ouders van de beulen leden
.
Toen, vandaag, wordt geleden
omdat een volk wil
dat een volk moet verdwijnen.
Gisteren de Joden.
Vandaag de Palestijnen.
