Ga naar de inhoud 
J’accuse! Onze leiders en media die voor 7 oktober 2023 amper aandacht hadden voor wat er in Gaza en de Westbank gebeurde. Ook al was 2023 reeds voor die datum het dodelijkste jaar in de Westbank en waren daar zelfs meer kinderslachtoffers te betreuren.
J’accuse! Onze huidige premier (toen nog burgemeester van Antwerpen), die onmiddellijk (en daarbij de geschiedenis negerend) Israël bestempelde als de kant van het licht, die vecht tegen de krachten van de duisternis. Die zei dat ook ons land Netanyahu niet zou arresteren ondanks het arrestatiebevel van het ICC omdat er zoiets is als realpolitik. En die vandaag nog steeds geen echt kritisch woord voor Israël over zijn lippen krijgt en in de regering mee op de rem gaat staan voor sancties.
J’accuse! De politieke partijen die er de voorbije decennia bijna allemaal hebben toe bijgedragen moslims te demoniseren en dehumaniseren waardoor veel mensen weinig of geen empathie meer voelen voor moslimslachtoffers.
J’accuse! Onze huidige minister van ‘defensie’ (toen nog gewoon kamerlid) die het nodig vond om de zeer voorzichtige oproep van onze vorige premier aan Israël om internationaal recht te respecteren en meer moeite te doen om burgerslachtoffers te verlijden, te gaan bekritiseren op de Israëlische TV.
J’accuse! De media die bijna 2 jaar kritiekloos de Israëlische hasbara (oftwel popaganda) verspreid bij de zoveelste slachtpartij, maar elke getuigenis uit Gaza als niet verifieerbaar bestempeld. Die het brede protest tegen de misdaden van Israël lange tijd heeft onderbelicht, maar wel elke slogan incident onder een vergrootglas hield wanneer het door om het even wie als antisemitische werd bestempeld. Die Israëlische slachtoffers (terecht) een gezicht en verhaal geeft, maar Palestijnse slachtoffers in het beste geval als nummer vermeld.
J’accuse! Onze Vlaamse minister-president die wanneer Vlaanderen door de rechter op de vingers getikt wordt voor het niet naleven van zijn eigen regels omtrent doorvoer van militair materieel naar Israël, direct beroep wil aantekenen.
J’accuse! De stad Antwerpen die er geen graten inziet om de Israëlische vlag te laten wapperen aan het stadhuis omdat dat nu eenmaal ‘protocol’ is. Maar wel problemen maakt van wie zich op evenementen van de stad uitspreekt voor Palestina.
J’accuse! De politieke partijen Vooruit, CD&V en Les Engagés, die zich misschien wel uitspreken tegen de Israëlische oorlogsmisdaden, maar ze toch niet belangrijk genoeg vinden om daarover echt eisen te stellen in de regering en dus ook mee verantwoordelijk zijn voor de nietszeggende federale Gaza-resolutie en voor de koers die Europa vaart (geen sancties, enkel streng toekijken).
J’accuse! De opiniemakers, politici en academici die fungeren als een spreekbuis van de Israëlische regering door voortdurend haar propaganda te verspreiden, niet zelden ingelepeld door dubieuze Israëlische lobbygroepen (soepreisjes incluis).
J’accues! De rectoren van de universiteiten die veel te lang hebben getalmd om zich duidelijk uit te spreken tegen samenwerkingen met Israël en die samenwerkingen nog steeds niet allemaal hebben gestopt. Maar wel studenten die dat eisen voor tuchtcommissies brengen.
J’accuse! Supermarktketens die weigeren om Israëlische producten te boycotten omdat ze niet aan politiek willen doen, maar daarmee natuurlijk ook aan politiek doen.
J’accuse! De stilzwijgende massa, die het te complex vindt om een mening te hebben, die niets zegt uit angst voor reacties uit de omgeving of die actievoeren of boycotten zinloos vindt en dan maar niets doet.
Nooit meer werd gezegd na WO2 en toch is ons land ondertussen opnieuw medeplichtig aan een genocide. Door te zwijgen op het internationale toneel, door wapentransporten oogluiken toe te staan, door geen sancties te nemen, door de Israëlische ambassadrice niet op het matje te roepen, maar haar zelfs een podium te geven in het parlement.
Diesmal, du hast es gewusst! En toch koos je ervoor om te zwijgen…
