Ga naar de inhoud 
GAZA,
vier letters kunnen de mensheid volledig ontredderen
Ik ben maar een kleine burger. Ik kan mij niet beroepen op titels of prestaties. Ik ben maar een kleine burger van een land, dat bij monde van zijn minister van Buitenlandse Zaken zegt, geografisch klein, moreel miezerig en politiek zonder stem van betekenis, dus internationaal machteloos, te zijn.
Maar in tegenstelling tot de minister wil ik mijn stem verheffen en laten opgaan in het aanzwellende koor van lokale en internationale proteststemmen. Want protest van onderuit, vanuit de bevolking helpt – veel te langzaam natuurlijk voor de mensen die al twee jaar meedogenloos afgeslacht, kapot gebombardeerd en uitgehongerd worden. Maar in tussentijd hebben de mainstream media hun discours en hun beelden veranderd. Zelfs enkele politici (die aanvankelijk hoopten dat dit conflict van korte duur zou zijn en wel zou overwaaien) hebben nog wat moed bij elkaar geschraapt om hun morele verontwaardiging uit te spreken. Maar zonder daden en concrete acties blijft die verontwaardiging leeg en inhoudsloos. In de naam van concrete en doortastende acties wil ik mijn stem laten horen.
Ik ben diep beschaamd voor deze generatie Europese politici. Ik weiger hen te volgen in hun kruiperige en volgzame houding tegenover de Verenigde staten en Israël. Maar al te vlug en volstrekt ondoordacht hebben zij het moeizaam opgebouwde morele kompas- en daarmee alle internationale en humanitaire recht – als ballast overboord gegooid om des te vlugger en onderdaniger, maar volstrekt blind voor de menselijkheid, in het kielzog te varen van twee van de meest gevaarlijke en onbetrouwbare piraten van deze wereld.
Ik ben beschaamd voor het laaghartige verraad van deze Europese leiders, die het eigen Europese erfgoed van mensenrechten en humanitair internationaal recht zo lichtzinnig voor de ogen van de wereld verkwanselen en daarmee Europa voor diezelfde behoeftige wereld volstrekt insignificant en irrelevant maken. Ik weiger mee op te stappen in hun misplaatste triomfantelijke oorlogsretoriek en opgepookt vijanddenken. Sommige Europese leiders krijgen zelfs last van imperialistische of neokoloniale oprispingen.
Ik weiger genocide te zien als middel tot zelfverdediging. Ik weiger elk politiek excuus of ideologische goedpraterij voor de honderden journalisten, gezondheidswerkers en hulpverleners die doelbewust worden doodgeschoten, voor de weerzinwekkende onmenselijkheid van tienduizenden verminkte, verbrande en vermoorde kinderen en vrouwen, voor elk gewond kind dat zonder verdoving geamputeerd moet worden, voor de vermoeide hulpverleners die met de moed der wanhoop vechten tegen de ontmenselijking en zelf gedood worden, voor het ongestraft bombarderen, enteren en kidnappen van schepen met hulpgoederen in internationale wateren, voor het bedreigen en sanctioneren van de rechters van het ICC, ICJ , Francesca Albanese en alle andere verdedigers van het humanitaire recht, voor het gebruik van uithongering als militair wapen tegen een weerloze burgerbevolking, voor……..de lijst van mijn morele woede is te lang. Want dit gewilde en internationaal gesteunde bloedblad, dit ondragelijk lijden dat wij onze Palestijnse medemensen aandoen, beschadigt de mensheid, beschadigt ons mens zijn. Elk van ons.
Let’s make the Middle East great again….and again…and
Een kind
gek wordend van honger en dorst
strekt
met een laatste kracht
zijn kleine hand uit
voor een kruimel voedsel.
Een Israëlische soldaat
voelt zich bedreigd
door zoveel agressie
of is het ondankbaarheid
hij heeft het recht zichzelf te verdedigen
en schiet
het kind
door de keel
Wij maaien het gazon
en hopen
dat het gras nooit meer groeit.
