Ga naar de inhoud 
Ik beschuldig
Ik beschuldig al die belangrijke meneren in hun schoon blauw kostuum
dat ze vergeten zijn hoeveel schoner het was om schelpen te rapen
terwijl de zee het zand van tussen uw tenen spoelde
en de lucht oranje was en geel en paars
en alles zachtjes ruiste
en alleen het water u de levieten las
of uw moeder misschien
omdat het tijd was om naar huis te gaan
en de boterhammen te eten die ze voor u had gesmeerd
Ik beschuldig al die belangrijke meneren in hun schoon blauw kostuum
dat ze vergeten zijn hoe hun moeder pleisters plakte
op het tere vlees van hun knieën
en opnieuw en opnieuw en opnieuw
en dat heel haar lijf en heel haar leven
altijd bezig was met dat van u
Met dat van hen
met het lijf en het leven
van al die belangrijke meneren
in hun schoon blauw kostuum
Ik beschuldig die meneren
dat ze groot geworden zijn
om het licht uit de ogen van moeders te schieten
moeders die geen pleisters meer hebben
of geen pleisters genoeg
of geen knieën meer om ze op te plakken
of geen kinderen meer om ze op te plakken
geen kinderen meer om de levieten te lezen
of te zeggen dat ze naar huis moeten gaan
want er is geen huis meer
en geen boterhammen om te smeren
En alle kleur is uit de hemel verdreven
al het oranje, al het geel en al het paars
er is alleen nog maar rood
al dat rood
op al die schone witte lakens
En niets ruist nog
alles jankt
alles krijst
alles roept en tiert
Ik beschuldig die meneren
dat de schelpen blijven liggen
en de zee alleen nog een koude kuil is met water
een koude zoute zuil aan de kerker
waar kinderen naar hun moeder roepen
en niemand antwoordt
niemand antwoordt
Tot de hoop gaat liggen met het stof
tot alle tranen op zijn
en zonen en dochters zich vullen met haat
genoeg haat om een nieuwe zee te maken
voor morgen
Ik beschuldig die meneren
met hun valieskes
en hun papierkes
en hun goede redenen
en hun enerzijdsen
en hun anderzijdsen
Ik beschuldig
in naam van de wiegende zee
in naam van de wiegende armen
in naam van de wiegen die weg zijn
of er nooit mochten staan
Ik beschuldig
ik bezweer
en ik vervloek
in naam van alle moeders
in naam van alle zonen en dochters
in naam van alle kinderen
in naam van morgen.
(L. De Kock)
