Zet uw tv aan.
Als huisarts kijk ik mijn patiënten in de ogen. Ik luister naar hen. Verschillende van mijn patiënten zijn Palestijnse vluchtelingen. De laatste 2 jaar zijn de verhalen over hun achtergebleven familie, de foto’s die ze tonen en de matte blik in hun ogen ondraaglijk. Ze lijden mee, ze durven naar het lijden te kijken.
Vaak wordt het lijden hen te zwaar. De combinatie van familie afgeslacht door genocide, eigen trauma’s door oorlogsgeweld, zware asielprocedures en onterende opvang (of vaak ook afwezige opvang) bij aankomst in Europa en dagelijks racisme in onze Belgische samenleving veroorzaakt psychisch lijden. Dus verwijs ik hen soms naar de psycholoog. Als ze na overwinnen van drempels van wachtlijsten, taal en financiën bij een psycholoog zitten dan krijgen ze het advies de constante nieuwsstroom vanuit Gaza te beperken tot 30 minuten per dag. Een advies dat ik herken van mijn eigen sessies bij mij psycholoog: zorg dat je de buitenwereld niet voortdurend laat binnenkomen. Beperk het kijken naar het nieuws.
Vorige week was ik op huisbezoek bij een moeder en haar dochter, Palestijnse vluchtelingen. Ze verloren een zoon, een broer en zoveel anderen zien ze bezwijken onder honger en geweld in Gaza. De tv staat hier dag en nacht aan, de stroom van geweld die onze netvliezen bereikt, daar in die woonkamer, is enorm. Ik voel me benauwd. Ik voel de neiging om de tv uit te zetten, de gordijnen open te trekken en de ramen te openen. De zomer binnen te laten. Net als u het onmenselijke te negeren en ons vrij te voelen om te leven. Maar ik probeer daar toch even, enkele minuten, samen met deze moeder en dochter te blijven zitten. De stroom aan ellende te zien. Te voelen wat het betekent als je probeert om het lijk onder het puin te herkennen, tussen de uitgemergelde gezichten te speuren naar de mensen die je al maanden niet meer kon bereiken.
Dus beschuldig ik ons allen van lafheid. We kijken weg. We vragen aan elkaar om weg te kijken. We betalen elkaar zelfs om te horen dat het goed is om af en toe weg te kijken.
En nog meer beschuldig ik de mensen met macht. Zij die ervoor zorgen dat de enige manier om deze tijden te overleven is om weg te kijken.
Het is aan u godverdomme om te kijken! En te handelen, dit te stoppen met alles in uw macht. Zet uw tv aan. Zet uw tv aan!
Zodat ik nooit meer moet zeggen dat mensen het nieuws moeten doseren. Want het nieuws wordt bepaald door uw daden.
