J’ACCUSE van Els Schelfhout

J’accuse
Voor de kogel in het kleinste lijfje.
Voor de vader die zijn zoon begraaft.
Voor het meisje dat danste — voor altijd op stompen.
Voor de jongen die zong voor zijn land, zijn stem gebroken.
Voor de dokter in de folterkamer.
Voor de borsten, te leeg om het kind te voeden.
Voor de wieg in het stof.
Voor de boomgaard, zwartgeblakerd en verlaten.
Voor het gestolen land.
Voor het woord van de dichter, voor het palet van de schilder onder smeulend puin.
Voor de aanklacht van de journalist, mond-dood .
Voor het licht dat gedoofd werd in duizend ogen tegelijk.
Voor alle gruwel — en voor onverschilligheid die moordt.
J’accuse.
En u die zwijgt. Je t’accuse.