J’accuse van Els Cleenwerck

Geen literaire tekst hier maar eentje recht uit het hart: ik beschuldig de mensen (ook mijn vrienden en familie) die dagelijks stoefen met hun rijkeluis leventje en volledig zwijgen en wegkijken wanneer Gaza in een gesprek komt. Alsof het er door zwijgen niet is. Dat vind ik zo erg en is medeplichtigheid. Ik wil niet bij hen horen maar bij toch steeds grotere groep mensen die hun stem wel laten horen! Ik wil iets doen voor de mensen in Gaza, want ik kan het niet langer aanzien, mijn hart doet er dagelijks pijn van.