Ga naar de inhoud 
J’accuse, Belgische regering en bij uitbreiding zowat elke regering op deze wereldbol! Lang hebben we geprobeerd te verbergen dat het niet goed gaat met de mensheid en vaak is dat gelukt, maar we zijn op een punt gekomen waarop we niet meer kunnen ontkennen dat we onze waarden en normen ergens onderweg verloren zijn. Hoezo proberen we nog weg te kijken? Hoezo proberen we oorlogen, genocides, onverdraagzaamheid, uitsluiting, discriminatie, racisme en ongelijkheid nog te verdedigen en goed te praten? Hoezo proberen we excuses te zoeken voor deze genocide?
Al bijna 2 jaar proberen we dagelijks weg te kijken van wat zich in Gaza voor onze ogen bijna live afspeelt: Israël roeit de Palestijnen systematisch en bewust uit. Dit is iets waarvan we dachten en hoopten dat het nooit meer zou gebeuren. Wir haben es gewusst deze keer en met dat besef moeten we nu verder, een ongelooflijke zware last om te dragen, want geen enkele reden en geen enkel excuus zal ooit nog genoeg zijn om de mensheid te vergeven voor de acties die we nu niet ondernomen hebben.
Politici zouden in dienst moeten staan van de maatschappij en de maatschappij roept om maatregelen, om acties, daden en daadkracht, om een duidelijk signaal. Maar de EU zal ‘de situatie nauwlettend in de gaten houden’. Schaam u allen, om angst, winst, macht, comfort en vriendjespolitiek voorop te plaatsen en niet te kiezen voor empathie, solidariteit, inlevingsvermogen, rechtvaardigheid en gelijkheid. Kies als welk soort politicus/regering u de geschiedenis wil ingaan: voorlopig is het absoluut niet fraai.
Stop met mensen die opkomen voor mensenrechten en gelijkheid extreem, naïef of ordeverstoorders te noemen. Besef eindelijk eens dat u het bent die in de fout gaat door niet voor mensenrechten op te komen. U bent de lafaard, de idioot, de naïeveling, de extremist (of welk ander woord ook al naar ons hoofd werd geslingerd) als u niet inziet dat enkel gelijkheid en rechtvaardigheid ons enig toekomstperspectief bieden. U doet niets en dat maakt u medeplichtig aan deze genocide. Ik snap niet hoe u leeft met dat besef en hoe u ’s nachts nog slaapt. Ik eis dat u iets doet, nu, want uw lethargie, stilzwijgen en nietsdoen maakt ons allen medeplichtig.
