Ga naar de inhoud 
J’accuse
Ik wil onze Europese leiders graag uitnodigen om het oudtestamentische boek Ester te lezen. Dit is kort het verhaal:
De jonge joodse vrouw Ester wordt door koning Ahasveros uitverkoren om zijn nieuwe vrouw te worden. Haar voogd, Mordechai, weigert te buigen of te knielen voor Haman, een gunsteling van het hof. Die is daarover zo verbolgen, dat hij het plan opvat om niet alleen Mordechai, maar gelijk het hele Joodse volk te vernietigen. Mordechai brengt Ester op de hoogte van deze rampzalige plannen en verzoekt haar de hulp van de koning in te roepen. Ester staat voor een beslissende keuze. Ze mag haar gemaal immers niet ongevraagd benaderen, op straffe van de dood. Toch waagt ze het de regels te overtreden en slaagt er zo in het noodlot af te wenden. De uitroeiing van het Joodse volk wordt verijdeld, Haman en zijn volgelingen worden terechtgesteld.
Het boek Ester gaat over fundamentele keuzes. De keuze van Mordechai om niet te buigen voor de pretentieuze eisen van de macht. De keuze van Ester om tegen de gevestigde orde in te gaan wanneer nood dat vereist. De keuze van koning Ahasveros om een gunsteling te veroordelen wanneer die zich schuldig maakt aan het plannen van volkerenmoord. Het is de keuze tussen buigen of staan, niets doen of verzet, zwijgen of spreken, toekijken of handelen, lafheid of moed.
Hoe kan ik vandaag anders dan Europa, inclusief onze Belgische regeringen, ondubbelzinnig beschuldigen van lafheid, hypocrisie en medeplichtigheid aan genocide? In geen van de Europese cenakels van de macht is ook maar een gram terug te vinden van de moed van Mordechai, Ester en Ahasveros. Integendeel. Europa is het toneel van beschamende draaikonterij, hol gewauwel en ondraaglijke inertie. Dit Europa toont zich maar op één punt standvastig: de pertinente onwil om ook maar iets te doen. Ruggengraat onbestaand, alleen week kruipen voor Netanyahu en Trump. En voor de heilige kassa, dat spreekt vanzelf.
Dus ja, ik beschuldig,
Al wie gewaagt van “rechtvaardige oorlog”.
Al wie verkondigt dat we “de situatie nauwlettend in de gaten houden”.
Al wie oproept tot kalmte.
Al wie in naam van de nuance rond de pot cirkelt.
Ik ben het eens met wat schrijver Ilja Leonard Pfeijffer zegt: “Wie zich afkeert van een volkerenmoord waaraan hij of zij medeplichtig is, wordt niet minder schuldig door zich van die misdaad af te keren. En er is geen nuance. Het woord ‘nuance’ kan niet worden ingezet als toverspreuk om genocide te vergoelijken.”
