J’accuse, mevrouw Van Peel
J’accuse, let op de komma. Ik klaag u niet aan, mevrouw Van Peel. Ik beklaag u, ik zou niet in uw schoenen willen staan. Als voorzitter van N-VA hebt u een harde strategische lijn te verdedigen. Hard als kristal dient uw communicatie te zijn. Hard als de lijn die uw patron, Bart De Wever, had uitgezet toen hij zichzelf aan de kant van het licht plaatste, versta ‘de kant van Israël’? Zijn uitspraak deed hij toen de bommen al anderhalf jaar onder valse voorwendsels op de huizen en op hospitalen in Gaza vielen. Hij had beter moeten weten. Hij had moeten weten dat er geen rem staat op Netanyahu en zijn extreemrechtse kompanen in hun delirium van haat en geweld.
Ú zou beter moeten weten. U, die een strategische lijn hebt te verdedigen waarin haat en geweld niet thuishoren. U, die als functie hebt te verhelderen wat mensen binnen uw kringen denken, licht te werpen op hoe uw Partij de situatie ziet en hoe ze haar standpunt bepaalt. De lijn die voor u was uitgezet, die lijn heeft om het zachtjes te stellen aan gezag ingeboet. Want onder die lijn ligt een tikkende bom die honger heet. In uw partij is dit besef aan ’t schemeren. In Gaza is het nacht.
Ik weet wel, sommige mensen in uw partij hebben er een hekel aan onnozel voorop te lopen. Uit zakelijke overwegingen? Ik weet het niet. Is het de bezorgdheid “het conflict niet in ons land te importeren”? Welnu, In uw partij waar het de gewoonte is eerst de onderstroom bij de bevolking te peilen is het nu dweilen.
Ik laat het aan u om te oordelen of uw spreken, laatst, meer greep gaf op de situatie…
Ik van mijn kant meen van niet. Vandaag ligt mijn aandacht meer bij wat Keir Starmer zegt en doet. Ook hij kent het klappen van de zweep, ik bedoel dat hij de taal van de macht hanteert. Hij dreigt ermee Palestina als onafhankelijke staat te erkennen. Ook in zijn opstelling nog voorbehoud, maar dan kristalhelder uitgedrukt. Wat hoopt u met afwachtend zwijgen nog te bereiken? In het orkest der natiën missen we een stem.
Als klein land had de regering moreel leiderschap kunnen claimen. Zou ook logisch geweest zijn. Als klein land hebben we er alle belang bij vast te houden aan een internationaal goed ingebedde rechtsorde. Louter uit berekening zelfs, als het geweten dat al niet zachtjes zou influisteren.
Het licht van het geweten, dat ziet u aan het einde van een tunnel waar u zich probeert doorheen te wurmen, neem ik aan. Dat is geen benijdbare positie voor u, voorzitter van een partij die de hoogste verantwoordelijkheid draagt om het land mee te besturen. Wie in internationale zaken de kans laat gaan zich te laten horen, krijgt naderhand ook vodden in het binnenland.
Uw premier zit in een tunnel, jawel, een donkere schacht zoals wie meent met oorlog en leugens blijvend macht te kunnen uitoefenen tegen het gezonde verstand in.
Het gezonde verstand, dat is begrijpen dat wij geen vat meer hebben op Netanyahu, waar hij voor staat, wat hij zegt en doet. Maar gezond verstand, is dat in deze context niet ook staan voor wie je zelf bent? Daarom : I speak up for Palestinians. Niet om kortstondig effect of het gevoel dat dat je per direct aan de kant van het licht doet staan, maar omdat dit soort moed vandaag het enige is wat naderhand kan lonen.
J’accuse, met komma, mevrouw Van Peel. Ik laat u de ruimte voor een eigen oordeel. Ik vraag u moed te tonen. Geen loze praatjes maar een helder verwoord inzicht en een standpunt dat ons, Belgen, niet medeplichtig maakt.
