Ga naar de inhoud 
Als persoon, als vrouw met migratieroots, heb ik in alle fasen van mijn leven, gevoeld en ervaren wat het betekent om niet als volwaardige persoon gezien te worden. Wat structureel racisme, micro-agressie, koloniaal en eurocentrisch denken kan doén en wat de gevolgen ervan zijn.
Ik heb het niet eens over de denigrerende opmerkingen zoals ‘Amai, gij spreekt zo goed Vlaams’ of ‘gij zijt niet gelijk die andere Marokkanen’.
Ik heb het over de juf die samen met de directeur naar mijn klas komt, mij zonder uitleg uit de klas haalt en mij, zonder overleg met mijn ouders, naar het naaiatelier brengt.
Niemand die mij vraagt wat ik wil worden, niemand die vraagt wat ik graag wil worden of wat mijn talenten of potentieel is. Het is het verhaal van zoveel mensen met migratieroots, over generaties heen tot op vandaag! Heelder generaties worden geprogrammeerd met een laag zelfbeeld, om te aanvaarden dat zij niet beter verdienen dan onderbetaalde en ongezonde jobs en daarna dankjewel te zeggen. geen vragen stellen, niet moeilijk doen, uitvoeren en braaf zijn.
Ik heb later pas begrepen dat systemen van uitsluiting en uitbuiting alleen maar mogelijk zijn wanneer……. ‘ de andere’,
de migrant, de vluchteling, de moslim, de arbeider, de zieke, de werkloze niet als volledige mens wordt gezien. In taal, onderwijs, media, op de werkvloer … in 2025 is ONT-MENSELIJKING, white supremacy nog steeds aanwezig.
Erger nog, het wordt gecultiveerd: wanneer je de andere mens ontmenselijkt wordt het gemakkelijk om neer te kijken, om in hokjes te denken, om te beschuldigen als profiteur, om op basis van afkomst en gender heelder toekomsten te strippen van hun potentieel. Om sociale rechten en vrijheden te ontnemen aan een bepaalde groep, om hen sneller te arresteren en harder te straffen. Serveer dit met een sausje van angst voor een onzekere toekomst en je hebt de ideale cocktail om meeste gruwelijke daden te ‘rechtvaardigen’.
Heb je je al eens afgevraagd WAAROM? Waarom gebeurt dit? Deze vraag heeft mij lang bezig gehouden. Pas toen ik vakbondsafgevaardigde werd vielen voor mij de puzzelstukjes.
Kijk, er is een fundamenteel probleem met ons samenlevingsmodel en het economisch systeem waarop dit gebouwd is. Ik dacht altijd dat we een aantal systeemfoutjes moesten bijsturen.
Maar het is eigenlijk zoals een bekende quote:
“The system isn’t broken, it functions exactly as designed”
Een systeem dat gebouwd is om een kleine elite te laten profiteren van de arbeid en de uitbuiting van mensen en planeet. Een systeem dat niet stuk is – maar precies doet waarvoor het ontworpen is.
En de machinerie van de kleine rijke elite draait met de steun van de Arizona-regering op volle toeren. Werknemers worden ontmenselijkt.. We zijn gereedschap, onze nachtrust, onze gezondheid, onze vrije tijd, …. Moet wijken om de winsthonger van de elite te stillen. Subtiele ontmenselijking, weet je nog?
Milieuactivisten zijn terroristen. de vakbonden, middenveldorganisaties, activisten die durven te protesteren … wij zijn achterhaald, onrealistisch, wij zijn de ambetanteriken, wij zijn onverantwoordelijk …
Elke persoon die niet meedoet: is een profiteur en brengt ‘onze welvaart’ in de problemen, wel die moet afgestraft worden!
Wij-Zij, superieur en neerkijken op, criminaliseren van de rest.
Het systeem beperkt zich niet tot het binnenlands beleid. Onder het mom van ‘begrotingsevenwicht’ veegt deze Arizonaregering in één nacht 80 jaar aan sociale rechten van tafel, terwijl ze zonder aarzeling diezelfde begroting onder druk zet door miljarden uit te geven aan wapens en oorlog.
Waarom? Zodat de oorlogsindustrie en een rijke elite nog rijker kan worden.
En dat brengt ons bij oorlogvoering, medeplichtigheid aan genocide en etnische zuivering. Wat in Gaza en Palestijnse gebieden gebeurt is onmogelijk zonder het systeem van ontmenselijking.
Klinkt behoorlijk dramatisch, hé. En toch wil ik eindigen met goed nieuws: kijk, iedereen die ooit den lijve ervaren heeft wat ontmenselijking is en iedereen die zich ook identificeert als humanist, … die laat zich horen, die organiseert zich en die protesteert. Het protest groeit. Wij zijn wakker. Wij zijn niet alleen slachtoffers – wij zijn ook strijders.
En die confrontatie is niet nieuw. Het is de strijd van onze voorouders, die gestreden hebben tegen kolonialisme in Marokko en in Congo. Het is de strijd van onze voorouders die gestreden hebben tegen bezetting en collaboratie. Het is de strijd van onze voorouders voor de 38urenweek, de zondagsrust en de nachtpremies. Hun DNA zit in ons lichaam. Wij weten wat we moeten doen
Wij gaan uw systeem onderuit halen. We laten ons niet meer klasseren, ontmenselijken en uitbuiten. Wij dragen de kracht, de hoop en het verzet van onze voorouders. En wij laten ons inspireren door moedige burgers en werknemers die vandaag samen met ons strijden, zoals het luchthavenpersoneel. Krachtig en eenvoudig: hebben zij het werk neergelegd. No business as usual en doen alsof er geen probleem is met de afhandeling van vluchten naar TelAviv. Zij zijn rechtgestaan en hebben beslist om de genocide niet te helpen normaliseren.
Studenten, werknemers, syndicalisten, gewone burgers en vredesactivisten:
Zij, wij nemen onze verantwoordelijkheid op.
Wij willen niet de geschiedenis in gaan als een deel van de samenleving die wegkijkt of zwijgt.
Als ontmenselijking het instrument van het huidige systeem is,
dan is mens zijn en opkomen voor onze medemens de tegengif.
Onze stem is krachtig en onze geschiedenis is onze gids.
Dit is geen gewone strijd. Het is een strijd voor menselijkheid, voor waardigheid, voor een systeem dat wél werkt – voor iedereen.
Wij bouwen een nieuw systeem, eentje dat gebouwd is op rechtvaardigheid, gelijkheid en solidariteit.
Het zal niet gemakkelijk zijn, maar we zijn vastberaden en hoopvol.
Maar jij – Belgische regering- jij draagt een verpletterende verantwoordelijkheid.
J’accuse dat deze regering meewerkt aan de ontmenselijking van het Palestijnse volk. J’accuse ce gouvernement de contribuer à la déshumanisation du peuple Palestinien.
J’accuse uw 2 maten en 2 gewichten. Het recht van Israël om te bestaan en zich te verdedigen geldt niet voor Palestina. J’accuse votre double standard. Le droit d’Israël à exister et à se défendre et qui ne s’applique pas pour la Palestine.
J’accuse de Belgische regering dat de Palestijnse staat niet erkent! Que le gouvernement Belge refuse de reconnaître l’État palestinien !
J’accuse, de lafheid waarmee deze regering dit land regeert en zich medeplichtig maakt aan een genocide. J’accuse la lâcheté avec laquelle ce gouvernement dirige ce pays et se rend complice d’un génocide.
J’accuse dat deze regering nog steeds geen waterdichte wapenembargo oplegt en het genocideverdrag van 1948 niet respecteert! J’accuse que ce gouvernement n’as toujours pas imposer un embargo sur les armes et de ne pas respecter la loi sur la convention relative au génocide de 1948 !
J’accuse dat deze regering geen economische sancties afdwingt! J’accuse ce gouvernement pour ne pas imposer de sanctions économiques!
J’accuse Mathias Van Diependaele die de internationale regels naast zich neerlegt!
J’accuse Mathias Van Diependaele mépriser l’ordre juridique internationale !
J’accuse dat deze regering weigert om de Israëlische ambassadrice uit te wijzen, ondanks het oordeel van het Internationaal Gerechtshof dat Israël een apartheidsstaat is.
J’accuse ce gouvernement de refuser l’expultion de l’ambassadrice d’Israël, malgré le jugement de la Cour internationale de justice selon lequel Israël est un État d’apartheid.
Daarom sluit ik mij aan bij de klacht die SOS Gaza indiende tegen onze regering. Want als onze leiders falen, dan is het aan ons – het volk – om op te staan.
En zolang er onrecht is, zullen wij blijven spreken, blijven strijden, blijven bouwen aan een wereld waarin élk mens telt. Because: nobody is free until Palestine is free!
