Ik klaag het zwijgen aan.
Wat zich vandaag afspeelt in Gaza is geen abstract conflict, het is een humanitaire ramp van historische proporties. Het is een genocide. Meer dan 56.000 Palestijnen zijn gedood. 17.000 daarvan waren kinderen. Al maandenlang live te volgen op televisie.
Nog steeds worden voedsel, water en medicijnen systematisch geblokkeerd. Soldaten krijgen zelfs bevel te schieten op wie hulp zoekt. Na alle bommen en kogels, wordt nu de humanitaire nood gebruikt als een oorlogswapen. Dit is onaanvaardbaar.
Israël schendt niet alleen fundamentele mensenrechten, maar ook het internationaal humanitair recht. Die schending is openlijk, structureel en met totale minachting voor de wereldgemeenschap. Omdat het kan, met de steun van big daddy.
Maar ook de Europeanen met een moreel kompas lijden. Want de Europese Unie, die in haar verdragen mensenrechten als een essentieel onderdeel erkent, blijft ook zwijgen. Een zwaar, klam deken van oude schulden en van nieuw rekenschap weegt op het continent van de verlichting.
Europa blijft zwijgen terwijl de feiten zich opstapelen.
Europa blijft zwijgen terwijl honger wordt ingezet als strategie.
Europa blijft zwijgen terwijl mensen verdreven worden, steden verwoest, en levens vernietigd.
We willen daar niet in meegaan, we mogen dat niet ondergaan. Want, vergis u niet, zwijgen is geen neutraliteit. Zwijgen is gemakkelijk. Maar zwijgen is ook vooral medeplichtigheid.
Daarom roep ik de Belgische regering op om haar verantwoordelijkheid te nemen. België moet zich ondubbelzinnig uitspreken voor:
Een onmiddellijke herziening en opschorting van het EU-Israël associatieakkoord, wegens grove schendingen van artikel 2.
- Een bilateraal wapenembargo tegen Israël;
- De erkenning van de Palestijnse staat, binnen de grenzen van 1967;
- En de inzet voor een internationale humanitaire missie om de bevolking van Gaza te redden.
We kunnen niet bouwen aan een rechtvaardige wereld, aan waardig werk en vrede, als we blijven toekijken hoe mensenrechten onder tanks worden gegooid. Als we daarover zwijgen.
De Israëlische regering wijkt af van elk internationaal erkend pad naar vrede. Het is onze plicht om dat niet te normaliseren. Dat mag niet toegedekt worden met stilte. Want zwijgen is toestemmen.
Europa moet leiderschap tonen. België moet haar stem laten horen. Want de waardigheid van een volk is geen onderhandeling. Het is een recht.
Laat ons samen opstaan. Voor Gaza. Voor de Palestijnse bevolking. Voor gerechtigheid. Voor menselijkheid. Laat onze zo de akelige stilte doorbreken.
En daarom schaar ik mij achter de aanklacht tegen de Belgische overheid, het is mijn plicht te spreken, ik wil niet medeplichtig zijn.
Ann Vermorgen, voorzitter ACV
