Ga naar de inhoud 
Foto cestmocro
Anas Al-Sharif was een van de laatste journalisten nog rechtstreeks verslag deed van hoe genocide eruitziet op het terrein.
Zijn reportages waren grondig en doorleefd, met veel aandacht voor menselijke verhalen. Hij had dan ook een groot bereik op sociale media en was dus een luis in de pels van Israël, die hem beschuldigde van Hamas-lidmaatschap en zo zijn doodsvonnis tekende. De VN, pers- en mensenrechtenorganisaties riepen herhaaldelijk op om daar bewijzen van te tonen, tevergeefs uiteraard. Onder #ProtectAnas werd massaal steun betuigd en gevraagd om zijn bescherming. Uiteraard greep geen enkele overheid in.
VN-rapporteur Irene Khan wijst op een duidelijke strategie: Israël vermoord systematisch Palestijnse journalisten, terwijl buitenlandse media buiten Gaza worden gehouden. Sinds oktober 2023 zijn meer dan 200 journalisten gedood door Israëlische aanvallen. Dat is een ongeziene aanval op de persvrijheid door onze premier Bart De Wever nog steeds gezien wordt als een “westerse democratie” die verwikkeld is in een “legitieme oorlog”.
Foto cestmocro
Zet dan druk op onze “geprivilegieerde bondgenoot” om de persmoorden te stoppen en buitenlandse journalisten toe te laten, zodat onze Palestijnse collega’s daar tenminste niet alleen met een doelwit op hun rug rondlopen.
Foto cestmocro
“Het Israëlische terreurleger heeft Al Jazeera-journalist Anas al-Sharif vermoord. De omroep bevestigt zijn dood en die van 5 anderen, onder wie 4 medewerkers van de nieuwszender.
Ze werden doelbewust vermoord door de Israëlische terroristen toen een perstent voor een ziekenhuis in Gaza werd gebombardeerd.
Anas (28) was een van de belangrijkste journalisten die nog actief was in de Gaza. Hij deelde regelmatig verhalen en beelden over de impact van de Israëlische terreuraanvallen daar.
Hij genoot wereldwijd bekendheid en waardering om zijn moedige verslaggeving. Eerder werd hij al door Israël bedreigd via een verklaring vol onwaarheden. In reactie daarop richtte Anas zich tot de wereld met een oproep om persvrijheid en mensenrechten te beschermen. Zijn waarschuwing bleef echter onbeantwoord en nu is zijn stem voor altijd tot zwijgen gebracht.
—
Al Jazeera”
CESTMOCRO
Hieronder het testament en de laatste boodschap van Anas, die al maanden wist dat hij zou vermoord worden, maar toch verslag bleef uitbrengen. De maatschappelijke druk die nu eindelijk wat momentum vindt, is mede door zijn moedig optreden.
Anas Jamal Al-Sharif schreef reeds zijn testament op 06.04.2025
This is my will and my final message. If these words reach you, know that Israel has succeeded in killing me and silencing my voice. First, peace be upon you and Allah’s mercy and blessings.
Allah knows I gave every effort and all my strength to be a support and a voice for my people, ever since I opened my eyes to life in the alleys and streets of the Jabalia refugee camp. My hope was that Allah would extend my life so I could return with my family and loved ones to our original town of occupied Asqalan (Al-Majdal). But Allah’s will came first, and His decree is final. I have lived through pain in all its details, tasted suffering and loss many times, yet I never once hesitated to convey the truth as it is, without distortion or falsification—so that Allah may bear witness against those who stayed silent, those who accepted our killing, those who choked our breath, and whose hearts were unmoved by the scattered remains of our children and women, doing nothing to stop the massacre that our people have faced for more than a year and a half.
I entrust you with Palestine—the jewel in the crown of the Muslim world, the heartbeat of every free person in this world. I entrust you with its people, with its wronged and innocent children who never had the time to dream or live in safety and peace. Their pure bodies were crushed under thousands of tons of Israeli bombs and missiles, torn apart and scattered across the walls.
I urge you not to let chains silence you, nor borders restrain you. Be bridges toward the liberation of the land and its people, until the sun of dignity and freedom rises over our stolen homeland. I entrust you to take care of my family. I entrust you with my beloved daughter Sham, the light of my eyes, whom I never got the chance to watch grow up as I had dreamed.
I entrust you with my dear son Salah, whom I had wished to support and accompany through life until he grew strong enough to carry my burden and continue the mission.
I entrust you with my beloved mother, whose blessed prayers brought me to where I am, whose supplications were my fortress and whose light guided my path. I pray that Allah grants her strength and rewards her on my behalf with the best of rewards.
I also entrust you with my lifelong companion, my beloved wife, Umm Salah (Bayan), from whom the war separated me for many long days and months. Yet she remained faithful to our bond, steadfast as the trunk of an olive tree that does not bend—patient, trusting in Allah, and carrying the responsibility in my absence with all her strength and faith.
I urge you to stand by them, to be their support after Allah Almighty. If I die, I die steadfast upon my principles. I testify before Allah that I am content with His decree, certain of meeting Him, and assured that what is with Allah is better and everlasting.
O Allah, accept me among the martyrs, forgive my past and future sins, and make my blood a light that illuminates the path of freedom for my people and my family. Forgive me if I have fallen short, and pray for me with mercy, for I kept my promise and never changed or betrayed it.
Do not forget Gaza… And do not forget me in your sincere prayers for forgiveness and acceptance.
Anas Jamal Al-Sharif
06.04.2025
