Spring naar de inhoud 
“Onze matrassen zijn doorweekt en drogen moeilijk. Het is ijskoud”, zegt de Palestijnse leerkracht Reem Attar. Ze woont met haar gezin in een kleine tent in het overbevolkte kustgebied Al-Mawasi in Gaza. Al weken teistert winterregen de Gazastrook en zet ze hele tentenkampen onder water. De beperkte hulp die binnenkomt, biedt weinig bescherming. VRT NWS sprak met 2 Palestijnse moeders. “Als vrouw is het nog moeilijker om hier te leven”, zeggen ze.
Bron VRT News
In het kort:
- In het overbevolkte kustgebied Al-Mawasi in Gaza leven tienduizenden mensen, waaronder Palestijnse moeders Reem Attar en Elham Sabriam, met hun gezinnen in kleine tenten die slecht bestand zijn tegen winterregen en kou.
- “Mijn bed en matras zijn doorweekt, helemaal nat. Ook mijn kinderen worden nat en hebben het ijskoud”, zegt Reem Attar, leerkracht Engels.
- Hulporganisaties melden dat er onvoldoende materialen voor onderdak Gaza binnenkomen en dat de geleverde tenten niet genoeg bescherming bieden tegen de barre omstandigheden.
Lees meer
Maandag 29 december, 17.32 uur. “Het heeft hier heel hard geregend. Brrr, het is zo koud”, stuurt Reem Attar via Whatsapp. In bijlage voegt ze een video toe van haar tent. Matrassen, dekens, kleren: alles is doorweekt.
Attar is leerkracht Engels en leeft samen met haar echtgenoot en hun 2 jonge kinderen, een dochtertje van 2 en een zoontje van 3 jaar oud, in een kleine tent aan Al-Mawasi. Dat is het overbevolkte kustgebied in het zuiden van de Gazastrook waar tienduizenden mensen hun tenten hebben opgezet.
“3 meter bij 3 meter, dat is de oppervlakte waarin we alles moeten doen”, zegt Attar via een zwakke videoverbinding.
“De tent is veel te klein voor mijn gezin”, getuigt ze. “We eten er, slapen er, koken er, we doen er alles. Kun je je dat voorstellen?”, vraagt ze. “En als het regent, stroomt het water binnen en zet het alles onder. Mijn bed en matras zijn doorweekt, helemaal nat. Ook mijn kinderen worden nat en hebben het ijskoud.”
BEKIJK
Reem Attar en Elham Sabriam vertellen over hun leven in Gaza:
Tenten
De voorbije 2 maanden circuleerden op sociale media talloze beelden van overstroomde tentenkampen in Gaza. Ook op de beelden die Attar de afgelopen weken met ons heeft gedeeld, is te zien hoe haar tent al verschillende keren onder water is gezet.
Ondanks het staakt-het-vuren dat op 10 oktober werd afgekondigd, bezet het Israëlische leger vandaag nog steeds meer dan de helft (58 procent) van de Gazastrook. Terugkeren naar hun woning is voor veel Palestijnen dus geen optie.
De gebouwen die in het kleine gebied waar de Palestijnen wel mogen komen (42 procent) nog overeind staan, zijn vaak zwaar beschadigd en onveilig. Enige andere optie zijn de tijdelijke tentenkampen langs de kust.
Naar schatting zijn volgens data van de Verenigde Naties 9 op de 10 mensen in Gaza ontheemd. De meesten – bijna een miljoen mensen – verblijven in vluchtelingenkampen op meer dan 700 locaties, zo meldde het VN-agentschap OCHA begin december. Ruim 200 van die locaties, vaak tentenkampen, waren op dat moment al eens overstroomd.
Volgens hulporganisaties komen er sinds de start van het bestand onvoldoende materialen voor onderdak Gaza binnen. Dat bevestigen ook cijfers die recent door het Israëlische leger zijn vrijgegeven. Uit een analyse van het persagentschap Associated Press blijkt dat Israël de afspraak om dagelijks 600 vrachtwagens met hulpgoederen toe te laten niet haalt, al wordt die conclusie betwist door Israël.
Het materiaal dat wel door Israël wordt binnengelaten, biedt bovendien maar weinig bescherming tegen de natuurelementen. Uit een analyse van de Palestine Shelter Cluster , die de activiteiten van bijna 700 ngo’s in de Palestijnse gebieden coördineert en wordt voorgezeten door de Norwegian Refugee Council, blijkt dat de tenten die recent geleverd zijn in Gaza vervangen zullen moeten worden, omdat ze niet voldoen aan de minimumstandaarden.
Alles nat
In die omstandigheden “kost alles zoveel moeite, zelfs de kleinste dingen”, getuigt Elham Sabriam. De Palestijnse vrouw is dramadocent en leeft, net als Attar, met haar gezin in een kleine tent in Al-Mawasi.
“Elke ochtend staan we vroeg op om onze matrassen en kleren buiten op te hangen, in de hoop dat ze een beetje kunnen drogen. Mijn man en mijn kinderen verstevigen de tent tegen wind en regen, terwijl ik de maaltijden van die dag probeer te bereiden.”Vergroot
-
1/5Tent van Elham na stormweer -
2/5Tent van Elham na stormweer -
3/5Tent van Elham na stormweer -
4/5Tent van Elham na stormweer -
5/5Tent van Elham na stormweer
Al die klusjes moeten vóór 16.30 uur klaar zijn, legt Sabriam uit. Daarna wordt het buiten te donker en koelt het snel af. Bij regen zoeken ze beschutting, want natte spullen drogen nauwelijks in deze temperaturen.
“Dan kruipt de bijtende kou onder je kleren”, schrijft ze in een bericht. Vooral voor haar jonge kinderen is dat gevaarlijk. “Ze krijgen koorts en huilen vaak door de kou. Onze tent is ’s nachts al eens overstroomd. Toen moest ik de kinderen naar de buren sturen, terwijl mijn man en ik de hele nacht water en modder uit de tent schepten.”
Vrouw zijn
Vrouw zijn, maakt leven in die omstandigheden 10 keer moeilijker, zegt Attar. “Het is zwaar. Als ik kon, zou ik een man willen zijn”, zegt ze.
Al sinds de start van het geweld 2 jaar geleden waarschuwen mensenrechtenorganisaties dat vrouwen en meisjes in Gaza extra kwetsbaar zijn, onder meer omdat gezondheidsinfrastructuur vaak geviseerd wordt.
Eerder dit jaar nog stelde een VN-onderzoekscommissie vast dat Israël systematisch zorginstellingen voor vrouwen bombardeert. Een daad van genocidaal geweld, zo concludeerden VN-experten.
Als vrouw heb ik bepaalde noden en behoefte aan privacy, maar dat gaat niet in een tentElham Sabriam
Ook Sabriam vindt het moeilijk om als vrouw te moeten overleven in conflictgebied. Vrouw zijn betekent elke dag nieuwe uitdagingen, ook bij de kleinste handelingen, stelt ze. “Ik heb bepaalde noden en behoefte aan privacy. Maar dat gaat niet in een tent.”
“Het is heel pijnlijk. Er is een groot gebrek aan hygiëne. Hoe hard je ook probeert schoon te maken, het heeft geen zin met al het zand. Er zijn geen goede sanitaire voorzieningen. Als ik naar het toilet moet, zink ik weg in de grond en komt het afvalwater omhoog. De situatie is catastrofaal. Het is vernederend, een aantasting van onze menselijke waardigheid.”
“Je doet er alles aan om schoon te blijven – je kleren, je huis – maar dat lukt niet”, zegt ze. “De straat ligt vol zand en afval. Alles is vies en nat. Ik vind het moeilijk om daarmee om te gaan.”
Hoop
Ondertussen blijft het wachten op duurzame vrede. De onderhandelingen over de tweede fase van het Amerikaanse vredesplan voor Gaza lopen nog en voorlopig is het afwachten of er een akkoord zal worden gevonden.
Maar Sabriam en Attar hebben er weinig vertrouwen in. “Ik merk weinig van een staakt-het-vuren, want elke dag vliegen er drones in de lucht en elke dag worden hier bombardementen uitgevoerd. We horen het overal”, zegt Attar.
Het broze bestand is de voorbije maanden herhaaldelijk geschonden. Zowel Israël als Hamas beschuldigen elkaar van schendingen.
Gisteren alleen al liet de Palestijnse civiele defensie weten dat zeker 13 mensen, onder wie 5 kinderen, gedood zijn bij Israëlische aanvallen. Volgens het ministerie van Volksgezondheid in Gaza heeft het Israëlische leger sinds het bestand inging begin oktober minstens 425 Palestijnen gedood.
“Ik vraag geen wonderen”, zegt Attar, “alleen wat ieder mens wil: een eenvoudig en waardig leven, samen met mijn familie. Een toekomst opbouwen in een echt huis, niet tussen het puin.”
Beide vrouwen proberen ondanks de ellende toch hoop te vinden in de kleine dingen, zoals het betere weer deze week. “Ik heb mijn was kunnen doen en mijn kleren in de zon laten drogen”, schreef Attar woensdag in een bericht op WhatsApp. “Het is de eerste keer dat ze echt droog zijn. Godzijdank.”
$
